Roger og bestefar

Kjekt for ein åtteåring
å få hjelpe bestefar og greide garna
før dei skal setjast ut for å
fiske sild.

Bildet er tatt i 1981,
(Tidlegare innlegg om Roger)

  
 Far min var glad i all mat og
særskilt den med spor ;)
Han ville gjerne at me barna og barnebarna
skulle lære å hauste av
naturen.

Minnene lever !

Anne-Mari

Bjørkedalen

Fine oktoberdagar viser oss
dei vakraste motiv.


Bjørkedalvatnet er så klart



at ein nesten ikkje ser kva som er spegling
og kva som er spegla.

Nyt !

Tirsdagstema - reflekterer
- Posted using BlogPress from my iPad  

Kinasøte

er ei av mine yndlingsplanter.

Med sine sarte kronblad og klare koboltfarge

er den vakker.

Den er ein tøffing og blomstrar i vekevis til snøen
 legg seg over den.

Dei siste dagane har me hatt eit 
strålande haustver.
Eg kjenner det gjer godt for både kropp og sjel
 å fylle lungene med den skarpe lufta
 og nyte dei vakre fargane.

Eg ynskjer deg ei avslappande og  fin 
oktoberhelg !

Anne-Mari
 

Link til
En tuffing

Skiltkunst

 

Mannen min er fødd på fjellgarden 

Løset i Ulstein 

der mor hans vaks opp. 

Dei budde der til han var 4 år.

 

For omlag 1820 sto husa

eit stykke lenger

vekk, i utmarka.

Staden er i dag attgrodd.

Svigerfar Hans laga

eit skilt som

for ettertida skal syne

kvar garden låg.

 " Her stod dei

fyrste husa

på garden

Løset "

Skiltet er solid og forseggjort

 og

kan linkast til

Onsdagstema i dag som er

SKYLTNINGSKONST

Fleire  

  

Volda kyrkje

er eit 

landemerke 

når ein ser Volda 

både frå nær og lang avstand.

 bilde lånt frå Wikipedia

Dei fire syskena mine og eg har eit særskilt

forhold til Volda kyrkje.

  Mor vår,

Marie Elfrida Aasen 

f.13. juli 1925,

stod konfirmant i denne kyrkja.

Ho vaks opp i Hjartåbygda

lenger inn i Voldafjorden.

 Foreldra våre 
Marie og Karl Breivik
vart 

vigde i denne kyrkja 10 august 1947.

Me tykkjer dei var eit vakkert par

♥

Dei busette seg i Ulstein der dei tok
over småbruket der far min vaks opp.

( der eg har heimen min framleis)

Ho lengta innatt til fjorden og dei høge

fjella, ho tykte her var for ope mot havet.

Men etter at syster mi og eg var i

  4-6 års alderen og sat i fjøresteinane og song

julesongar medan me såg opp i stoveglaset der juletreet glitra, 

slutta ho å lengte heimatt.

I ettertid sa ho at då innsåg ho at 

det var her ho hadde heimen sin.

Til sin døyande dag undra ho seg over dei fine fargane 

når sola gjekk ned i havet,

og vart aldri lei av å nyte dei.

Eit døme på forholdet mor mi hadde

til Volda kyrkje er

bildet ho broderte og hadde på

veggen i stova. 

Innlegget knyter eg til

Mandagstema: LANDEMERKE

I det stille

Fototriss del 233: Stillhet

 

Helg på hytta med 
heile familien samla, 
12 i talet.
 
Barnebarna på 
14, 13, 11, 9 og 6 år
er blitt utfordra i Quiz.
Det er favoritt hos dei vaksne òg.

Yngstejenta Ella Victoria på 11 mnd

arbeidar i det stille..

Her trengs ei ryddande hand.

Er dette noko å samle på ?

Skal tru kor det smakar...

Det er herleg å vere liten og
få " halde på i fred og ro "

Sjå andre sine Fototriss
HER

 

Haustglede

Eg sluttar aldri å undre meg

over naturen sine mange ansikt.

Som oftast kan eg la meg fjetre av utsikta 

mot holmane og havet.

Men snur eg meg rundt og ser 

andre vegen kan eg 

sjå dette.

" Lykken ligger ikke i det du eier, 

men i det du gleder deg over "

Phil Bosmans

Hjartans takk for alle fine kommentarane

eg har fått .

Og stor takk til alle som kjem innom og les.

 Eg er audmjuk og takksam

og set umåteleg pris på dykk alle !

Klem frå Anne-Mari