fredag 22. september 2017

Poteter


Eldstesonen Andrè med familie
dyrka poteter i terassa. 

Det var ein liten jordbæråker her fram til
leikarhytta vart sett opp.
Då vart det for mykje skugge for jordbær og
i vår kom dei på at dei skulle 
sette poteter.
Settepoteter fekk dei i Kaldholen hos
tante Siv Marit.

I veka før konfirmasjonen var tida komen for
potetopptaking.
Jentene frå venstre,
Leah Sofie, Ella Victoria og Celina Marie.
Stor avling på den vesle åkerlappen.
Potetene er av typen 
Troll.
Det var rikeleg poteter til 
konfirmasjonsmiddagen.

Restane av dei gode potetene kunne ikkje
kome vekk så eg kom på at eg skulle
prøve å lage potetkaker

Utsjånaden vart så som så.
men kjempegode 
med godt smør og sirup !!!
Namnam







onsdag 20. september 2017

Hortensia i september


Planta sto ute heile vinteren
i same vesle krukka den var kjøpt,
eg vatna den av og til.
I vår var den full av spirar, og
no har den blomstra i fleire månader.

Kan det bli vakrare ?

September er snart omme,
men hortensiaen er like fin enno.








mandag 18. september 2017

Sunnmørsbunaden


Ja, korleis ser den ut ?
Ein kan ikkje berre gå inn på Husfliden og
 kjøpe tilfong til Sunnmørsbunaden.
Du får spørsmål om kvar for ein.
Eg trudde det var ei sjølfylgje...
Men, nei det er  heile 
6 kvinnebunadar frå Sunnmøre !

Eg har tatt bilde av sidene i
ei brosjyre frå Husfliden.

Den me kalla Sunnmørsbunaden er
Ørskogbunad ( nr. 2 frå venstre på bilde nr. 1)
også kalla Märthabunad fordi ein slik bunad
vart gitt til Kronprisesse Märtha i bryllaupsgåve i 1929
Og det skal seiast, det er den som er
den mest vanlege Sunnmørsbunaden

Her er konfirmanten Celina Marie 
med oldemor Judith, farfar Ottar og 
farmor Anne-Mari.
Svigermor Judith broderte min bunad
på 1980-talet.
Ein bunad er god å ha  
i mange høve der ein skal vere 
kledd til fest.
Og sjølvsagt bruka eg den 17. mai.

Visst eg skulle skaffe meg bunad i dag trur eg at eg
ville vurdere 
Søre Sunnmøre bunad,
(den heilt til høgre på siste bilde)
den høyre til på vår kant av Møre og Romsdal,
men var ikkje  vanleg den gongen
eg fekk min.















onsdag 13. september 2017

Konfirmasjonen til Celina Marie 9. september 2017


Ei fin helg i september var det konfirmasjon
i Ulstein kyrkje,
102 konfirmantar fordelt på fire gudstenester
over to dagar.
Barnebarnet vårt
Celina Marie sin seremoni var
laurdag kl 12

Det var ei høgtideleg stund
i den vakre kyrkja vår.
Sokneprest Margit Lovise Holte og
kateket Bjørn Losvik
forretta.

Fine Celina Marie !

Med far Andrè og mor Renathe.

Nydelege blomsterdekorasjonar på 
festbordet i Bakargarden
i Ulsteinvik.

Gode kaker og dessertar frå familie og venner var det mykje av,
i god sunnmørsk ånd....

Gåvebordet var pynta med
hardangersaumduken som konfirmanten si oldemor Marie
har brodert.

Celina Marie fekk mange pengegåver.
Av farfar og meg fekk ho bunaden og ei
fotobok med fleire hundre bilde
frå fine stunder i lag med 
alle i familien.

Til lukke med framtida kjære Celina Marie ♥
Helsing farmor og farfar




mandag 11. september 2017

Hender

Hendene til " Sildekona " i Ålesund 
er mitt bidrag til 
ordet denne veka hos

Skulpturen av
Bjørn Tore Skjøsvik står på
Apotekertorget


Sjå også



Sjå andre si tolking her:







tirsdag 5. september 2017

Oske


Når me er på hytta er det det fint å kunne fyre i omnen.
Det blir lunt og koseleg.
Med små barn i familien er det viktig
å ha grind framfor omnen for å sikre 
dei mot å skade seg.

Så kjem eg til emnet i dag:
ordet er Ask, eller Oske på norsk

Oske er dei pulverliknande restane som blir att etter at
eit organisk materiale er oppbrent.
På døra blir det belegg som gjer at den
ser skitten og stygg ut.

Eg bruka å ta vatn på hushaldningspapir og
dyppe det i oske

Oska rensar effektivt belegget
 på glasdøra

Nesten ferdig,
tørke med rein våt klut eller hushaldningspapir
til slutt

Ferdig.
Glaset i døra er reint og blankt.











fredag 1. september 2017

Les


Ordet denne veka tolka eg som
det eg les akkurat no.

Eg har nettopp begynt å lese boka som får gode omtaler:
som denne: 
" Endelig finnes det en underholdende og lærerik bok
om det som i mine øyne er noe av det viktigste, og rareste,
universet har skapt; nemlig hjernen " Selda Ekiz