Kvass/skarp

Vass, sharp(engelsk)

er ordet i utfordringa til Sanna denne veke.

Eg tenker på kvasse gjenstander,

kvasse/skarpe kantar,

kvass vind.

 Kvass vind gir store bylgjer som slår inn mot land.

 Den gamle raspa har eg arva.

Raspa har skarpe/kvasse opningar.

Den kan brukast til å raspe poteter, gulrøtter osv.

 På kjøkkenveggen i hytta heng raspa

i lag med fleire gamle

gjenstander.

Eg har samla nokre gamle kjøkkenreiskapar.

Sjå denne skarpe/kvasse gaffelen.

Den var nok brukt av store

mannfolk :)

Det trengs skarp/kvass kniv til å

skjere i fenalåret.

Ålesund har hus med kvasse detaljar.

Ella Victoria nyt synet sittande ved ein 

skarp murkant.

Gemsweeklyphotochallenge v. 13 - Vass -

Februardag

Før eg sto opp i dag låg eg og høyrde på radio,

der sa dei blant anna at månadane

 Februar, Mars og November

startar på same dag.

I år på ein fredag.

Men neste år, i 2020, blir denne regelen broten

fordi då er det skottår.

Kanskje ikkje nyttig å kunne dette,

men greit å vite :)

Eg starta dagen med å bake

Pizzasnurrar.

Med ungdom i hus er det greit å ha noko

enkelt og godt i frysaren til nistemat.

Etterpå tok me på piggsko og gjekk ein tur i nærområdet.

Herleg å sjå kor lyst og fint det er der sola når fram.

 Ulsteinvik bada i februarsol.

Legg du merke til den flotte fargen på 

det nye skipet ved skipsverftet ?

Holmar og skjær med

storhavet attanfor.

Nesten heime.

Blikkstille sjø og nydelege fargar.

Ja, du ser vel det fargerike skipet på alle bilda ?

I morgå blir det middag til

heile familien på 12 

Det blir poteball med mykje godt attåt.

God laurdaskveld !

Vy

Vy

er ordet i Sanna si utfordring 

denne veke.

Vy kan tolkast på fleire måtar som

vanleg er med alle orda Sanna utfordrar oss på.

Utsyn, overblikk, perspektiv.

Ein person kan ha store vyar for framtida

Ikkje uventa vel eg å vise bilde av utsikt mot 

hav og himmel.

Bilde frå ein tur til Flø.

Grønt gras til langt ut på hausten.

Endelaust vakkert...

Vy mot Atlanterhavet.

Du kan sjå vyer hos andre bloggere her:
Gemsweeklyphotochallenge v. 43 - Vy -

Myrull på Rundefjellet

Sus i myrull

Livet er ikke alltid
et hesblesende kappløp med døden.

Livet er ikke bare
titusen strevsomme steg
mot små mål.

Nei, livet er rikt nok til
å være bare sus i myrull --

Livet er rikt nok til
å glemme timene og brødet
og døden.

Men alle disse flittige -
med lønningsposer og armbåndsur
og spisestue i lys bjørk ...?
De er så gjerrige på minuttene.

Ropet fra hjertene drukner
i larmen av stempler og stål.

Men myrull suser i sønnavind
den enkle sangen
som hjertene minnes i maskinhallene.

Og ensomme fugler
seiler i sol,

seiler i sol og skriker --

Hans Børli

Turkis/turkos

Ordet i utfordringa til 

Sanna er

Turkos 

denne veke.

I mi norske dialekt assosierte eg ordet med

å ha ein fin tur med koselege aktivitetar :)

Eg planla å lage innlegg om den årvisse turen til Runde som 

Hjarterehabiliteringa ved sjukehuset i Volda 

arrangerte for ei veke sidan.

Hm, stor var mi undring då eg oppdaga at 

turkos på svensk er turkis på norsk :)

Men eg hoppar i det,

jakka mi har iallfall ein turkis farge

så eg er innanfor... ;)

På Rundefjellet med Goksøyra bak til venstre.

Mannen min Ottar med 

Runde fyr

og storhavet i bakgrunnen.

Det er fint lagt til rette med turvegar som skal

hindre at fuglelivet vert forstyrra.

I år var det over 70 personar som tok del,

nokre hadde med ektemakar.

Me gjekk litt over to timar i fjellet 

og avslutta med fiskesuppe på 

Runde Miljøsenter

Alle var fornøgde og gler seg til neste år.

Innlegg frå Rundeturen 2016

Gemsweeklyphotochallenge V. 25 - Turkos -

Ishavskjerringa

Eg synest Ishavskjerringa i Brandal på Sunnmøre er eit 

flott syn der ho står ved 

Ishavsmuseet Aarvak

 vender blikket mot havet

og har Sunnmørsfjella bak seg.

Monumentet er laga av
kunstnaren Tore Bjørn Skjølsvik.

" ISHAVSKJERRINGA

Sidan Sunnmøringane starta selfangst har der heile tida
 vore ei dame det har blitt snakka lite om. "Ishavskjerringa".
 Ho som alltid sat igjen heime

 når mannen og ofte både ein og fleire søner reiste på ishavet.

 Som regel byrja dei på denne farefulle seglasen så snart 
dei hadde fått prestehanda på seg.

Dei tenkte ikkje så mykje på faren med det, 
men meir enn ein gong har både far og son kome vekk på same skute. - 
Dei var sterke, sjølvstendige kvinnfolk. Ofte med store barneflokkar,
 som heldt styr på det meste medan mennene var på ishavet.
 Dei hadde ikkje radio som kunne melde ifrå heim korleis stoda var. 
Ho som sat heime visste ingen ting frå dei gjekk ut kring neset 
og til skuta kom siglande inn mot heimestrender igjen.

 Der sto ho, ute på yttarste neset og speida etter skuta 
når den var ventandes heim  Var flagget på heil eller halv stang tru? 
Ofte kom dei ikkje i det heile tatt.

 Skuteforlisa var mange og dramatiske.
 Dei største katastrofane var i 1917 då sju skuter forliste,
 seks i isen og den sjuande på veg til Grønland.

 87 mann kom vekk. Den andre var så seint som i 1952 då det kom vekk 

fem skuter med 78 mann. 
48 koner med 98 umyndige born sat igjen heime utan sin forsørgjar.

Ishavskjerringa hadde ansvaret for heimegard med krøter, sauer, 

slotten og ofte ein stor barneflokk. Ho rodde også små - sjøen

 for å spe på hushaldinga.

Monumentet over "Ishavskjerringa" er no kome på plass

 ved uteområdet på Ishavsmuseet i Brandal. 

Den skal minne oss alle, både i dag og i framtida,

 om deira store innsats og ansvar for barneflokk,

 besteforeldre og heimegard. Medan mennene kjempa sin kamp 

mot naturkreftene på ishavet for å ha eit levebrød

 og i mange tilfelle aldri kom heim."

Storhjelm eller Prakthjelm ?

Ona og Husøya er 

bunde saman med ei bru.

På Husøya ligg gravplassen

Ved den gamle kyrkjegardsmuren sto det 

fleire grupper av denne

 planten

Eg er usikker på om det er 

Prakthjelm eller Storhjelm,

fine er dei i alle fall.

Tidlegare innlegg om Ona 

her

her

Ona 2

Her kjem fleire bilde frå

Ona.
Første innlegget finn du 
HER

Husa står tett på Ona

Stiane på øya går mellom

husa heilt inntil veggen

Rom til leige i nokre av husa

Spasertur rundt hamna i den fine kvelden

Stilt 

Siste rest av sol i horisonten

Storhavet der ute

Farvel for denne gong..

Ona

er ei øy langt ut i havet

i Møre og Romsdal

Syster mi med familie har hus der.

Bror min, mannen min og eg besøkte dei

sist helg.

Ona med bru til Husøya er eit levande samfunn

som har mange spennande opplevingar

å by på.

Etter krigen budde det på det meste 

mellom 300 og 400 menneske der.

I dag bur der omlag 30 fastbuande.

Mange hus er kjøpt av folk som har tilknyting til Ona,

eller av andre frå fastlandet.

Husa blir tatt vare på og brukt som fritidshus.

 Ona fyr er eit kjennemerke 

Frå fyret ser me den tette busetnaden

på Ona

til høgre i bildet ser du brua over til Husøya

Her ser me nokre av husa på Husøya.

Kyrkjegarden og forsamlingshuset er på den øya.

Det er eit yrande liv i det vesle

samfunnet

måsar og terner hekkar på glaskarmane

Om natta ligg ferja på Ona,

visst du ser godt etter ser du at på fenderlista 

på ferja er soveplassen for mange måsar...

Der er også måsereir inni

ei opning i skutesida...

Menneska som bur eller besøke Ona 

kan finne spennande ting å kjøpe.

Der er to keramikkverkstadar med fine

gjenstandar,

biletkunstnar/butikk

og der er ein innhaldsrik handarbeidsbutikk 

med bl. a. mange fine strikka ting.

Me hadde ei flott helg på

ein fredens plass på jord.

Takk for oss.

Strand

er ordet denne veke
 i utfordringa til:

Wikipedia:

"En strand er en stripe land som grenser til hav eller ferskvann...

 En skiller mellom bergstrender der fjellet ligger i dagen,

 og løsmassestrender med mudder, sand eller grus."

Bilde frå stranda i Kvalsvika 

Stranda ved Rotevatnet i Volda

Stranda på Flø

sjå andre sine innlegg om strand her

Kveldstur til Muletua

Klokka nærma seg åtte då mannen min 

foreslo å fare på kveldstur i

Herøy.

Eg har lenge hatt lyst til å gå på 

Muletua på Nerlandsøya igen,

der eg var på tur 

med elevar då eg var lærar

på Herøy vgs. for lenge sidan.

21.15 starta me frå parkeringsplassen,

og det tok 45 min opp.

På veg oppover.

Ein ser Svinøy fyr i horisonten

Me ser ned i Mulevika,

ein populær stad, der ein får oppleve storhavet på nært hald.

Fin badestrand og store bølger.

Me ser Skorpesundet, viktig kanal inn til Noreg for

Shetlandsgjengen under krigen

Litt under toppen står det ei kvilehytte.

Eigentleg rart at den står i mot 

dei kraftige stormane som herjar.

Ottar på toppen av Muletua

Mot sør ser me Skorpa,

Sandsøya med Dollsteinen,

og lengst bak er 

Stadlandet

Mot nordaust ser me

øya Runde.

Eg skal vise bilde frå turen heimatt med solnedgang 

i eit anna innlegg.

Helsing frå hytta med fyr i omnen,

regn og 11,5 grader ute.