lørdag 25. november 2017

Utøya



I Innlegget
skreiv eg om helga i Oslo,
der me var gjester på Landsmøtet til 
FLT
(Forbundet for Ledelse og Teknikk)
Søndagen var det alternativt program for
gjestar frå utlandet og tidlegare tillitsvalde.

Det var tur til
 Utøya

Det tok 1 time med buss frå Oslo til Utøya i Tyrifjorden.
Skyssbåten Torbjørn 
tok oss over til Utøya som ein ser i bakgrunnen.
Det var regn og tunge skyer låg over terrenget,
eigentleg passa det godt til sinnstemninga 
som me etterkvart kom i.

Hovudhuset på Utøya.
På øya har titusenvis av ungdom valt å bruke
feriedagane til å lære om og jobbe for 
demokrati, likeverd og solidaritet.
I låven er utstillinga som fortel om den lange
politiske historia.

Først vart me tatt med til Torget,
det praktiske hjartet av Utøya.
Der er spisesalen,møterom,
bibliotek, konferansesal og toaletter.
Denne bygninga sto ferdig 2015.


Hegnhuset skal minne besøkande om øya sin mørkaste dag
fredag 22. juli 2011
Denne dagen vart
AUF sin sommarleir angrepen av ein
høgreekstrem terrorist.
69 leirdeltakarar, dei fleste under 20 år,
vart drepne.
I tillegg vart mange skada.
Hundrevis av ungdom symde ut i Tyrifjorden
og vart redda av heltemodige menneske på fastlandet.
Hegnhuset, namnet som betyr å hegne om,  er bygt 
rundt Kafèbygget
som var hjartet av Utøya.
Her var møteroma, spisesal og kiosk,
bygget der alle ungdomane
hadde ei tilknytning.

Sjå på bygget !
Hegnhuset betår av 69 kraftige søyler som strekker seg heilt opp.
Ei søyle for kvar av dei som vart frårøva livet sitt.
Omkring desse står 495 utvendige søyler og
hegner om minnet til dei døde.
Desse søylene symboliserer kvar og ein av dei overlevande,
dei som ber på tankar og minner frå denne 
dagen resten av sitt liv.

Eg må vedgå at klumpen i halsen vart større og større
over det eg fekk høyre og sjå.
Eg tenkte på nabojenta vår som var der.
Ho berga seg med å ligge i vatnet under ein bergnabb
til ho i lag med fleire symde til fastlandet.
Då me fekk sjå ein lang vegg i kafèen
dekt av ei utstilling som fortel historia om
22. juli 
var det med tårevåte augo eg studerte
tidslinja på veggen som viser
tekstmeldingane som gjekk mellom livredde ungdomar 
og pårørande  denne fredags ettermiddagen.
Orda er plassert inn i ei tidslinje der ein får 
samanheng når meldingane koplast til hendingane rundt omkring
på øya i desse timane, og til det som skjedde på fastlandet. 
Dette er kjelder utan filter. Det er orda frå dei som 
var der då.

Dikt av Frode Grytten juli 2011

Lysningen
Minnestedet etter 22. juli
består av ein stor samlande sirkel på ei høgde av øya.
Frå dei høge furutrea rundt lysningen heng ein stålring 
1,5 m over bakken.
På denne er namna på dei som blei drept på Utøya 22. juli 
stansa ut.
Ingen  namn kjem først eller sist.
Minnestaden er eit vakkert, verdig, roleg og varig sted for 
 ettertanke.
Ei sterk og fin oppleving var over.
Eg har slite med å finne ord til eit blogginnlegg om 
inntrykka eg fekk denne dagen, 
Utøya rommer så mykje
historie både ei mørk og ei lys side.
Eit besøk der er både godt og vondt. og noko
ein vil hugse i lang tid.
Kvart år besøker tusenvis av menneske Utøya,
både norske og utenlandske.
Særleg viktig er det at ungdomar
får høve til å lære og diskutere kva
demokrati betyr i kvardagen.

Om du vil kan dul lese meir på






10 kommentarer:

  1. Heisann, sterkt og gripende innlegg, Anne-Mari! Denne dagen glemmer vi aldri, og la det aldri skje igjen. Dessverre lærer vi lite av historia. MEN vi står sterkt sammen for demokrati og likeverd, ikke mindre etter at dette skjedde. Turen til Peru har også gjort at jeg er mer oppmerksom på hva vi europeere som okkupanter, har gjort mot de som opprinnelig bodde i Amerika. Er skamfull ...
    Ha en go´hælj ;:OD)

    SvarSlett
  2. Glemte å skrive at jeg ser kommentaren til Un grito/Skrik, men ingen andre, nei...

    SvarSlett
  3. En forferdelig dag! Vi var i Åsgårdstrand, da min svigerdatter ropte at vi måtte skru på TV. Vi hadde besøk, men gjorde det.Og da fikk vi se det grusomme som skjedde, ble vi selvsagt sjokkerte. Utrolig at slik kan skje i Norge!7
    Det gjorde sikkert et sterkt inntrykk å være der!
    En god helg ønskes av Tove/fargeneforteller. Håper det verste været er over.

    SvarSlett
  4. Huff, det gjør nesten vondt å bli minnet på den dagen. Gjerningsmannen bør media slutte og nevne. Den verste straffen han kan få er å bli glemt...

    God helg!

    SvarSlett
  5. Dette var nok et gripende besøk. Vi kjenner nok alle på den uvirkelige følelsen vi fikk nå disse grufulle handlingene gikk opp for oss. Klem, Marit

    SvarSlett
  6. What a moving visit! So much hope there and yet so much death.

    SvarSlett
  7. Et innlegg til ettertanke en kald novemberdag!Takk for at du deler bilder og tanker og ikke minst informasjon! Vi må ikke glemme, men vi må heller ikke grave oss ned i sorg og savn. Det var tøffe dager for oss som ikke var direkte involverte, og da kan en bare tenke seg hvordan det var for dem som hadde ungdommene sine der.

    Jeg skal straks avgårde på trening. Ønsker deg en fin start på uka!

    Klem

    SvarSlett
  8. Stort och varmt tack för att du tog mig med tillbake till Utöya. Jag var här flera gånger som barn och har funderat på hur det ser ut idag efter det hemska som hände där. Nu vet jag att det må bli ett besök här för mig också.
    Fina bilder som får mig att bli sorgsen och minnas mycket.

    SvarSlett
  9. Blir berörd av att bara läsa om ditt besök där - det måste har varit gripande att gå om kring där själv!

    SvarSlett

Eg set stor pris på at du legg igjen ein kommentar :-)